Alles heeft een ritme

Ieder heeft zijn eigen ritme. In deze context doel ik op werkritme. De periode waarop je het meest actief en productief bent. Je hebt mensen die vooral ’s ochtends bergen kunnen verzetten. Anderen vooral ’s avonds of zelfs ’s nachts. Maar ook op langere termijn hebben we allen een eigen ritme.

Een bevriende trainer vertelde mij ooit dat hij het liefst 6 weken achter elkaar 7 dagen per week werkte, waarna hij standaard 1 week vakantie nam. Hij had ooit ontdekt dat hij op deze wijze het meest productief was. Vakantie voor hem was, weg uit de vertrouwende omgeving en een week lang geen email, geen telefoon, geen dingen doen die hij normaal voor zijn werk zou doen. Alleen dat waar hij zin in had. Nou was hij volgen mij een typische uitzondering op de regel want dat hield bij hem vaak in dat hij een boek ging schrijven. Zoals hijzelf zei ‘een typische ADHD-er’, want stil zitten kon hij niet.

Het heeft me toen wel aan het denken gezet. Wat is mijn werkritme? Wanneer ben ik het meest productief? En hoe lang kan ik doorwerken voordat ik behoefte heb aan ‘vakantie’?

We weten dat we een periode van innerlijke rust nodig hebben. We hebben daar allemaal onze eigen unieke wijze voor om die te vinden. Meerdere momenten per dag, ’s avonds voor het slapen gaan door de dag te overdenken of juist ’s morgens de intentie van de dag zetten. Bekende voorbeelden om een moment voor jezelf te nemen zijn meditatie, sport, schrijven, siësta, strand/bos wandeling, waarschijnlijk weet jij er nog wel een paar te verzinnen.

In de huidige werkmaatschappij wordt hier echter geen rekening meegehouden. We zijn wat dat betreft blijven hangen in de begin periode van de industriële tijdperk. De meeste van ons beginnen rond 9 uur en gaan rond 5 uur naar huis. In de maanden juli en augustus worden de rijkswegen opvallend stil vanwege de zomervakantie. Dat is logisch als je aan de lopende band werkt omdat jouw werk afhankelijk is van de persoon voor je in de rij en degene na jou weer afhankelijk is van jou. Maar in deze tijd?

Ik werk nu al weer enige tijd als zelfstandig ondernemer en daardoor kan ik mijn eigen tijdsindeling bepalen. Tot op zekere hoogte dan. Want ook ik ben afhankelijk van de openingstijden van die bedrijven die nog een 9 tot 5 mentaliteit hebben. Het voordeel van eigen baas is wel dat ik merk wanneer ik het meest productief ben en wanneer niet. Ik weet nog uit de periode dat ik voor een baas van 9 tot 5 werkte dat ik periodes achter elkaar zelfs tot laat kon werken, maar ook periodes had waarin ik niet vooruit te branden was. Ik besteedde er echter bewust geen aandacht aan.

Ondertussen heb ik gemerkt dat ik met enige regelmaat behoefte heb aan reflectie, waarin sporten, of in ieder geval lichaamsbeweging, helpt op het hoofd leeg te maken en een bos/strandwandeling, of even op de bank voor me uitstaren, om alle gedachten en gevoelens eens de revue te laten passeren. Bij regelmaat denk ik aan minstens 1 keer per week.

Tevens zie ik steeds meer een terugkomend patroon wat enorm veel lijkt op het verhaal van 6 weken werken om 1 week totale rust. Echter in mijn geval is het meer 3 weken werken en 1 week hormonale piek. Ondanks dat er tijdens de emancipatie erg gehamerd is op het feit dat wij vrouwen net zo hard kunnen werken als mannen, moet ik bekennen dat mijn vrouw zijn daar toch iets anders over denkt. Vooral nu er niemand meer is die mij vertelt dat ik niet moet ‘zeuren’ maar doorwerken, hebben mijn emoties de behoefte om juist in die periode even de boel de boel te laten. En zelfs dat is niet elke maand het zelfde. Alles heeft een eigen ritme. Zelfs mijn hormonale huishouding.

Deel dit op social media:
Alles heeft een ritme
Getagd op:                    

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Enter Captcha Here : *

Reload Image